Χαµένη στη µετάφραση για µια ακόµη φορά η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Οι πολίτες του τόπου γίνονται στο ίδιο έργο θεατές για δεύτερη φορά µέσα σε 11 µήνες, καθώς η αλλαγή της δοµής των υπουργείων και το πλήθος των αναπληρωτών υπουργών και υφυπουργών προκαλούν νέα σύγχυση για τις αρµοδιότητες και τους ρόλους. Στην πιο δύσκολη για τη χώρα οικονοµική και πολιτική συγκυρία και ενώ η υλοποίηση του κυβερνητικού έργου επείγει, οι επιλογές στις οποίες σύρεται ο Γιώργος Παπανδρέου λόγω της αδυναµίας του κόµµατός του να αντιµετωπίσει τα ανοιχτά µέτωπα, οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς. Το πάθηµα της πρώτης κυβέρνησης, η οποία ‘‘ξεµπέρδεψε’’ τις αρµοδιότητες των υπουργείων της µετά από πολύµηνη καθυστέρηση, δεν έγινε τελικά µάθηµα. Το νέο πολυπληθές σχήµα αντιµετωπίζει το ίδιο πρόβληµα προσδιορισµού και κατανοµής αρµοδιοτήτων, ενώ ελλοχεύει ο κίνδυνος εκδήλωσης νέων ενδοκυβερνητικών τριβών µε ότι αυτό συνεπάγεται για την καθηµερινότητα του πολίτη.
Το ολονύχτιο σίριαλ που προηγήθηκε της ανακοίνωσης του πρώτου στα µεταπολιτευτικά χρονικά µεταµεσονύχτιου ανασχηµατισµού, ο οποίος παρουσιαζόταν στα τηλεοπτικά παράθυρα, πολύ πριν της επίσηµης κυβερνητικής ανακοίνωσης, υποδηλώνει επί της ουσίας την προχειρότητα µε την οποία αντιµετωπίζει την κυβέρνηση και κατ’ επέκταση την χώρα ο Γ. Παπανδρέου. Η έλλειψη προετοιµασίας και συντονισµού, οι καραµπόλες που δηµιουργήθηκαν µετά από παζαρέµατα αλλά και οι αρνήσεις στελεχών να αναλάβουν ρόλους, κάθε άλλο παρά ελπίδα για την πορεία αυτού του σχήµατος εµπνέουν.
Είναι µια κυβέρνηση για τα µαύρα µεσάνυχτα, που αυτοδιασύρεται από το ξεκίνηµα της εξαιτίας των χειρισµών του πρωθυπουργού, παρατηρεί εύλογα η Νέα ∆ηµοκρατία, ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη διατήρηση της ίδιας πολιτικής που οδηγεί την οικονοµία σε βαθιά ύφεση. Τα λουκέτα που φέρνει καθηµερινά στην αγορά η οικονοµική κρίση και η τραγική αύξηση της ανεργίας απαιτούν ουσιαστικά µέτρα και δεν αντιµετωπίζονται µε κανέναν ανασχηµατισµό προσώπων.
Ενδεικτικό των σπασµωδικών κινήσεων και της οργανωτικής ανεπάρκειας του κυβερνώντος κόµµατος είναι και το έντονο παρασκήνιο που προηγήθηκε της επιλογής των 13ων υποψηφίων περιφερειαρχών του ΠΑΣΟΚ. Τα παζάρια αλλά κυρίως η άρνηση υπουργών να εκτεθούν ως υποψήφιοι στις περιφερειακές εκλογές του Νοεµβρίου, (µέχρι και την τελευταία στιγµή αναζητούσαν υποψηφίους), αποτελούν περίτρανη απόδειξη απαξίωσης των κυβερνητικών εξαγγελιών από τα ίδια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Ο πολυδιαφηµισµένος “Καλλικράτης” του κ. Παπανδρέου, είναι σαφές ότι δεν πείθει ούτε τα κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης, τα οποία προφανώς προβλέπουν το αρνητικό αποτέλεσµα που θα έρθει, ως απάντηση στην καταστροφική πολιτική του Μνηµονίου και γι’ αυτό αποφεύγουν την έκθεση στη λαϊκή ψήφο.
Οι λύσεις ανάγκης, στις οποίες οδηγήθηκε ο πρωθυπουργός κάνουν αφενός εµφανές το αδιέξοδο των πολιτικών του επιλογών και αφετέρου δηµιουργούν εύλογα ερωτήµατα για το µέλλον της Αυτοδιοίκησης, όταν η δήθεν µεταρρύθµιση δεν πείθει καταρχήν αυτούς που καλούνται να την υπηρετήσουν. Το πολιτικό αδιέξοδο του Γιώργου Παπανδρέου φαίνεται ξεκάθαρα και από τις καιροσκοπικές επιλογές στήριξης που ανοίγουν νέο κύκλο εσωστρέφειας στο ΠΑΣΟΚ.
Εξηγώντας πολλάκις τους λόγους για τους οποίους η χώρα και µπορούσε και όφειλε να αποφύγει το Μνηµόνιο, ο Αντώνης Σαµαράς επιµένει ότι υπάρχει διέξοδος από την παρακµή και αυτή είναι η στρατηγική ελπίδας της Ν∆. Αυτήν ακριβώς την στρατηγική υπηρετούν οι υποψήφιοι που επέλεξε η αξιωµατική αντιπολίτευση για να δώσουν την µάχη της Αυτοδιοίκησης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου