Μνημόνιο: Ομολογημένη γκάφα ολκής

Η ανησυχία που, έστω και καθυστερημένα, εξέφρασε ο Επίτροπος Όλι Ρεν για το ενδεχόμενο μεγάλης κοινωνικής αναταραχής στον Νότο της Ευρώπης, περιλαμβάνοντας στη δυσοίωνη αυτή προοπτική όχι μόνο την Ελλάδα, βεβαίως, αλλά

Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Πορτογαλία, αποδεικνύει τα εξής:

Πρώτον ότι οι Ευρωπαίοι αρχίζουν και αντιλαμβάνονται ότι οι κρίσεις δεν αντιμετωπίζονται με φιρμάνια τεχνοκρατών και χωρίς την συμμετοχή της ίδιας της κοινωνίας.

Δεύτερον ότι οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται –συντελούσης και της αναταραχής, για τα όρια συνταξιοδότησης, στη Γαλλία- ότι το ελληνικό πείραμα των «άσπρων κολλάρων» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όχι μόνο δεν οδηγεί στα άμεσα αναμενόμενα αποτελέσματα, αλλά εξεγείρει τους πολίτες, γεγονός που καθιστά δύσκολη οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Επομένως, αντιλαμβάνονται τώρα ότι για τις όποιες αλλαγές χρειαζόταν και η συμβολή της ίδιας της κοινωνίας. Και, βεβαίως, όχι με τον βρόχο ενός πιεστικού χρονικά αποτελέσματος που επέφερε άμεσα αύξηση της ανεργίας, πολλαπλασιασμό των λουκέτων στις επιχειρήσεις, δραματική μείωση της εσωτερικής ζήτησης και στασιμοπληθωρισμό. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που στην τελευταία Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι Βρυξέλλες αφυπνίσθηκαν –ελέω Ελλάδος;- και άρχισαν να μιλούν για την ανάγκη τόνωσης της εσωτερικής ζήτησης στην προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών ανάπτυξης στις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Αλλά για ποια τόνωση της εσωτερικής κατανάλωσης μπορούμε να μιλήσουμε στη Ελλάδα, με το πάγωμα των μισθών με το κόψιμο του 13ου και του 14ου μισθού, με την οικονομική εξουθένωση μισθωτών και συνταξιούχων, με τις έκτακτες εισφορές κλπ και μάλιστα με την απαίτηση της «τρόϊκας».

Τρίτον, αυτή ακριβώς η συνειδητοποίηση από τους Ευρωπαίους της δυσμενούς πραγματικότητας που δημιουργούν ασφυκτικά μνημόνια, αποκαλύπτει και κατά τον πιο πασιφανή τρόπο το κυβερνητικό έγκλημα, όχι μόνο της αποδοχής χωρίς καμία διαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, αλλά και τη σπουδή του κ. Παπανδρέου να φανεί βασιλικότερος του βασιλέως, με το επιχείρημα ότι δεν θα μας δάνειζε η «τρόϊκα».

Και κάτι τελευταίο. Αυτό που απαιτούν τώρα οι επιτηρητές μας –κάτι το αυτονόητο το οποίο θα μπορούσαν ευθύς εξ αρχής να το απαιτήσουν ώστε να μη μπει θηλιά στο λαιμό του ελληνικού λαού- είναι να καταπολεμηθεί πάση θυσία η φοροδιαφυγή, ώστε να μη χρειαστούν, λέει, άλλα μέτρα! Δηλαδή, αν έκανε απλώς τη δουλειά της η κυβέρνηση και έπιανε όλους αυτούς που συνήθως σκοπίμως χρωστάνε στο Κράτος, δεν θα χρειάζονταν τα επώδυνα μέτρα που ήδη ελήφθησαν και εξ αιτίας των οποίων βογκάει ο ελληνικός λαός!!

Πράγματι λεφτά υπάρχουν κ. Παπανδρέου, του λέει τώρα η «τρόϊκα»! Απλώς –του λέμε εμείς πλέον- είσαστε ανίκανος να εισπράξετε τα οφειλόμενα και επειδή γνωρίζατε από την αρχή αυτή την ανικανότητά σας, επιλέξατε τον εύκολο δρόμο της οικονομικής εξουθένωσης του ελληνικού λαού και κυρίως των εντίμων και των αδυνάτων!