Στεναχωρημένος (sic) εμφανίστηκε ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του φορολογικού νομοσχεδίου. Άφησε παράλληλα αιχμές για τους μηχανισμούς είσπραξης, γι’ αυτό, όπως είπε, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα αντιμετωπίσει αυτές τις παθογένειες.
Θα πρέπει ίσως να θυμήσει κάποιος στον κ. Παπακωνσταντίνου πως όταν ένας Υπουργός αποτυγχάνει στο έργο του, δεν φτάνει να στεναχωριέται. Δε φτάνει καν να αποπέμπει Γραμματείς, ως σύγχρονες “Ιφιγένειες”.
Χρέος του είναι να παραιτηθεί.
Οι μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού δημιουργούνται από τη λάθος πολιτική και την ανικανότητα να κυνηγήσουν τη φοροδιαφυγή, την οποία μάλιστα σήκωσαν και ως σημαία προεκλογική. Παράλληλα, πώς να αυξηθούν τα έσοδα όταν η πολιτική του Μνημονίου κατέστρεψε πολίτες και επιχειρήσεις;
Βέβαια μια ενδεχόμενη παραίτηση του Υπουργού Οικονομικών, συνιστά αυτόματα αυτο-ενοχοποίηση της κυβέρνησης, αυτο-απόρριψη του βασικού πυλώνα της κυβερνητικής πολιτικής: της οικονομίας.
Και προφανώς του Μνημονίου.
Κύριε Παπακωνσταντίνου, δεν αρκεί να στεναχωριέστε. Δεν χρειάζεται θλίψη.
Απόφαση χρειάζεται, πριν είναι πολύ αργά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου